Powtórne Odkrycie

Lecąc na rozwiniętych skrzydłach...

Feniks odrodził się z popiołu, na nowo rozpocząłem tworzyć tak jak przed laty, gdy rozpoczynałem moją historię ze sztuką. Jednocześnie zrodziła się myśl o wyjściu z przysłowiowej szuflady do świat. Ukoronowaniem tego okresu stała się obecna strona internetowa, która rozpoczęła nowy okres twórczy. Po raz kolejny dziękuje wszystkim, który w tym czasie przyczynili się do mojego literackiego rozwoju.


Radość Życia

Czymże szczęście
Stan ducha nie bywały
Czymże szczęście
Uśmiechem ust wyrażone
Gdzie szuka skarbu najdroższego
Co smutek radości przemieni
Co ciemności rozjaśni
Bo gdy w ludzkiej pogoni
Tylko pieniądz szczęście przypomina
Życie minie jak jedna chwila
I pozostanie jedna godzina
Co w sobie żal życia nagromadziła
I będzie trwała jak lilia
Co o brzasku przemija
i ślad wątły po sobie tylko zostawiła
bo tak życie nam mija

VI 2014
©Marcin Przesdzienk


Miłość fatalna

Miłość uczucie fatalne
Męczysz człowieka nieustannie
Do serca oliwy nalewasz
I umysł myślą zalewasz
Dusisz
Bijesz
Gryziesz
I mordujesz
Serce Me niewinne
Czemu nie inne!
Miłości fatalna
Męczysz nieustanna

VI 2014
©Marcin Przesdzienk


Czujący nagrobek

Klepsydra powieszona
Cóż mi po tym
Trumna dębowa
Cóż mi po tym
Wielka żałoba
Cóż mi po tym
Rodzinna czarna
Cóż mi po tym
Nagrobek marmurowy
Cóż mi po tym
Mowa zasług moich
Cóż mi po tym
Mowa podziękować ponoć moich
Cóż mi po tym
Trumna przedmiotów moich
Cóż mi po tym
Jeśli Bóg powołał
Cóż mi po tym ziemskim bycie…

VI 2014
©Marcin Przesdzienk


Świetlana granica

Granica
Granica
Granica świata
Czymże jest ta poświata
Za granicą świata
Za granica raz do przejście
I nie mam za nią ponownego wejścia
Granica świata
Czymże jest ta poświata
Za granicą życia
I świata
Czym że ma być
skoro nic nie ma.

VI 2014
©Marcin Przesdzienk


Oddech ostateczny

westchnienie
westchnienie ostatnie
czymże będzie
gdy w grobie popadnę
i na wieczność przepadnę
westchnienie wspomnienie się stanie
dla mnie miłej chwili w serca na dnie
dla obcego wspomnienie pozostanie
i będzie w nim na wieki wieków Amen
bo to westchnienie me było ostatnie.

VI 2014
©Marcin Przesdzienk


Ciepł()

Promień słońca
w ciemnych chmurnym dniu
Powiew wiatru
w upalnym dniu
Kropla wody
po całym pragnienia dniu
Tym że jest ten gest wyczekany
Co po nocach mi się śni

VI 2014
©Marcin Przesdzienk


Tego świata nie chcę...

Czy istnieje świat?
Czy istnieje ziemia?
Czy platoniczna jaskinia
Świat cieniem zakryła?
Czy forma Ferdydurke
Świat cały spowiła?
Czy sens mezaliansu
Odgadnąć zdołam
W świecie którym
Wróg przyjacielem
A przyjaciel wrogiem
Czy świat ten cały
Jest jeszcze istocie światem
Czy tylko cieniem
Na ścianie bardzo rozmazanym

VI 2014
©Marcin Przesdzienk


Aluzja

Kapie kap
Deszcze wiosenny kap kap
Słońce świeci
I ptak na niebie leci
A deszcz wiosenny kap kap
Cały dnie tylko kap kap
Oczy me wpatrzone
Jak wszystko słońcem okraszone
A deszczy tylko kap
I kap kap.

VI 2014
©Marcin Przesdzienk


Jabłonka

Drzewko w sadzie jabłoni
co czasu nie goni
życia się nie boi
bo tylko stoi
stoi
i stoi
wiatrem muskane
deszczem podlewane
a życia się nie boi
bo tylko stoi
stoi
i stoi
Pokolenia ludzie i marności
a nawet wszystkie świata złości
ją ominą bo życia się nie boi
bo tylko stoi
stoi
i stoi
i stać będzie
choć ludzi już nie będzie
dlatego życia się nie boi
bo tylko stoi
stoi
i stoi
a wszystko płynie
a nawet ludzi żywot za szybko przeminie
bo wszystko płynie
a drzewo jabłoni tylko stoi
dlatego nie przeminie
bo tylko stoi
stoi
i stoi...

IX 2014
©Marcin Przesdzienk


Popioły

Czymże jesteś?
Czym się stajesz?
O życie które żyć nie dajesz
Tak więc odpowiadaj panie
co to jest
gdy życie końcem się staje
Mara! czerni nieprzenikniona
co z człowieka
rodzi tylko popioła
Przez wieki wieków wiek
śmiercią zwana
co po świecie krąży
a kto zbłądzi
wrócić nie zdąży
bo się w niej pogrąży

IX 2014
©Marcin Przesdzienk


Miłość zadana

Miłości człowiekowi jest zadana
Po mimo że przez Boga dana
Cóż więc począć zapytamy
Gdy miłości już nie mamy
Mężu czymże żona zawiniła że miłość wasza nie kwitnąca
Żono czymże mąż twój zawinił że miłość wasza nie kwitnąca
Gdy się podziała młodzieńczego romantyzmu iskierka
Czy to nie miała być Twa życiowa partnerka
Co łzy ukoi
Wśród życiowych niepokoi
Gdzie zbroja rycerza zostawiona
Czyżby w szafie stoi zakurzona
Gdzie koń twój biały
Stoi zmizerniały prawie jakby omdlały
Przecież miłości od wieku nie zależy
Choćby staż do liczb dwucyfrowych już przynależy
Więc miłości kwitnij zdrowo kolorowo
Choć być nawet rozbłysła na nowo

IX 2014
©Marcin Przesdzienk


Dusza tułacza

Dusza tułacza
Duszo tułacza
Duszo tułacza
Gdzie przystań Twa
Błogości stan
Wzór niedościgniony
Gdzie dom spokojny
Dla chwili ostoi
Promień nadziei
Już dawno zamglony
Rzeka radości
Jest dziś ścieżką kamieni samych
Szczęścia choćby przelotnego
Nie zaznasz duszo żadnego
Duszo tułacza
Ostatni ratunek twój
w Miłości
co ukoi wszystkie przykrości

IX 2014
©Marcin Przesdzienk


Kleru mości panowie

Kleru mości panowie
Swych włościach monarchowie
Nie omylni w słowie
Ideałów wypaczonych bohaterowie
A swym słowem tak se rządzą
Że często sami pobłądzą
Ziarnka napomnień lecą w sitowie
Bo to są kleru mości panowie

IX 2014
©Marcin Przesdzienk


Ulotność

Życie chwila ulotności
Co na świecie gości
Dla marzeń warto być mimo trudności
i gdy brak ludzkiej życzliwości
żyć dla wyższej wartości
Do marzeń odnoś się w życzliwości
Bo marzyć mogą tylko ludzie prości
Co pozostaną po nas kości
I tego rymu ości
Ale nic nie pokona marzenia miłości
Więc nie miej w sobie złości
Że marzenie tylko w głowie gości
I miejsce to sobie rości.

X 2014
©Marcin Przesdzienk


Wiersz do H.

Serce sługą rozumu nigdy się nie staje
Gdyż serce zawsze sobą pozostaje
Oczy miłości nie pomagają
Bo tylko obraz dają
A tu o co coś więcej chodzi
Bo tylko patrzeć się nie godzi
Poza pięknem oczu Twoich
I ust co uśmiech mają za przyczyną głupot moich
Poza oczu mych wyrazem
Głównie serce kieruje się rozkazem
Dnia wieczorami myśli i marze
A także sen nie raz ciebie ukaże

VII 2014
©Marcin Przesdzienk


Hymn miłosny

Miłość wspaniałość nie przemijająca
Po grób kochająca
I nawet po tym nie gasnąca
Miłość szaleństwo młodości
Serce żywej miłości
Umysł pełen radości
Miłość kwicie kwitnący
Każdego dnia się doskonaląca
I lepiej rozumiejąca
Miłość jak wino najstarsze
Bo najdoskonalsze
Gdyż sięga po wieki dalsze
Miłość mogiło zimna
Lecz samotności nie winna
Nawet wtedy powinna
Miłość nieustająca
Miłość zawsze kochająca
Miłość na wieki BĘDĄCA
Przez życie, Po życiu TRWAJĄCA
I nigdy niegasnąca
A+M+E+N

XII 2014
©Marcin Przesdzienk


Własny

Chciałbym być innym
Wcielonym z duszą
W ciało drugie
Mieć życie inne
i dusze
być jak ciało moje
co należy do innego
Rzeczywistość drugiego
Co w bogactwo opływ
Charakter drugiego
Co odwagę i pewność posiada
Wcielenia każdy pożąda
A powinien cieszyć się i radować
Że w ciele swym
I z dusza swą
Do zbawienia powołany
I ziemi uświęcenia
Przez Boga człeku ukochany
Jesteś chodź taki nie wspaniały

I 2015
©Marcin Przesdzienk


Bogacz

Poplątany w swym złocie
i przepuszczających krocie
na świecie mamy
co widzą tylko królowie pieniądza bramy
a na prawdę sam
bo Panami sobie sami

2012/2014
©Marcin Przesdzienk


Muza

Moja muza
Co ja światu pokaże
Gdy cię całkiem utracę
Dlatego
Tylko tyle teraz pokaż
W tym wierszyku
Gdy mi pomysłu bez liku
Na poezje
O wielkich dziwach

2012/2014
©Marcin Przesdzienk